امروزه درنتیجه افزایش جمعیت در سراسر جهان تقاضای انرژی افزایش یافته است. با توجه به محدود بودن منابع انرژی فسیلی و مشکلات ناشی از انتشار گازهای گلخانه ای، توجه بیش از پیش به انرژی های تجدیدپذیر ضرورت دارد، زیرا از این طریق می توان به اهداف توسعه پایدار دست یافت. بنابراین هدف پژوهش حاضر، ارزیابی مناسب از عملکرد تکنولوژی های انرژی های تجدیدپذیر و نیز بررسی روابط بین انرژی های تجدیدپذیر، انتشار دی اکسید کربن و توسعه پایدار در ایران و مقایسه با انرژی های تجدیدناپذیر است. به منظور رتبه بندی حامل های انرژی تجدیدپذیر و شناسایی بهترین نوع آنها جهت تولید برق در ایران از یک مدل تصمیم گیری چندمعیاره استفاده شده است. در این راستا با انجام مطالعات کتابخانه ای و جمع آوری نظرات خبرگان، مجموعه ای از معیارها در قالب چهار بعد فنی، اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی تعیین گردیده است. در ادامه با استفاده از رویکرد VIKOR به اولویت بندی انرژی های تجدیدپذیر متشکل از انرژی های بادی، برق آبی، خورشیدی، زیست توده و زمین گرمایی پرداخته شده است. یافته های پژوهش بیانگر اولویت بالای انرژی بادی بوده و انرژی های خورشیدی، برق آبی، زمین گرمایی و زیست توده در رتبه های بعدی جای می گیرند. نتایج حاکی از آن است که تأثیر ایجاد تکانه مثبت در سهم انرژی های تجدیدپذیر و تجدیدناپذیر بر توسعه پایدار در ایران مثبت است.

افزایش آلودگی هوا و ایجاد گرمایش جهانی در اثر استفاده بی رویه سوخت های فسیلی توجه عموم را به سمت تغییرات آب و هوایی معطوف کردند. بر همین اساس انتظار افزایش تقاضا برای سایر انرژی های جایگزین بخصوص انرژی های تجدید پذیر قابل پیش بینی است. در حالی که برخی از تحقیقات بر روی انرژی های تجدیدپذیر نشان می دهد که این نوع از انرژی ها نیز دارای اثرات نامطلوب محیط زیستی هستند. در این مطالعه به بررسی سیستم های انرژی خورشیدی، انرژی باد و هیدروالکتریک پرداخته و اثرات آن ها از نظر آلودگی هوا، خاک، صوت و اثر بر روی حیات وحش بررسی شده است. نتایج نشان می دهد علی رغم این که این نوع از انرژی ها به عنوان انرژی پاک خوانده می شوند دارای اثرات محیط زیستی منفی می باشند. این تحقیق همچنین مواردی که موجب جلوگیری از بروز اثرات مخرب منابع انرژی تجدید پذیر را پیشنهاد می دهد.

سیستم های چندگانه انرژی یا به اصطلاح هاب های انرژی یکی از رویکردهای جدید در سیستم های تامین انرژی با دیدگاه افزایش بهره وری سیستم های انرژی الکتریکی، گاز و. . . به حساب می آید. اجرای طرح مدیریت انرژی در قالب هاب های انرژی خانگی نیز با توجه به درصد قابل توجه انرژی مصرفی بخش خانگی از مصارف انرژی جهانی می تواند بسیار اثرگذار باشد. تا کنون، بهره برداری بهینه هاب های انرژی خانگی همزمان با تعیین بهینه ظرفیت سیستم های تولید انرژی تجدیدپذیر خورشیدی در کارهای گذشته کم تر مورد توجه قرار گرفته است. در این مقاله، روش نوینی برای پاسخ به خلاء تحقیقاتی بهینه سازی همزمان ظرفیت سیستم خورشیدی و بهره برداری هاب انرژی خانگی ارایه می گردد. روش پیشنهادی بر روی یک هاب انرژی خانگی شامل بارهای قابل کنترل و کنترل ناپذیر، واحد تولید همزمان برق و گرما، خودروهای برقی هیبریدی قابل اتصال به شبکه، بارهای گرمایشی و سیستم خورشیدی و ذخیره ساز گرمایی پیاده سازی می گردد. مطالعات انجام شده در حالات مختلف و با دیدگاه مقایسه روش پیشنهادی و روش های موجود بهره برداری بهینه هاب انرژی خانگی، بهینه سازی همزمان موضوعات برنامه ریزی و بهره برداری با تاکید بر سیستم خورشیدی برای برجسته نمودن مزایای روش پیشنهادی ارایه می گردد. نتایج به دست آمده دلالت بر کارآیی روش پیشنهادی برای کاهش هزینه های بهره برداری و افزایش بهره وری هاب انرژی خانگی با حفظ سطح راحتی مشترک در بالاترین سطح را دارند.